ARQUÉTIPOS!

1º Premio no Concurso “Rehabilitación da Reitoral de Santa Cristina de Cobres”

Sin categoría

Comments Closed


Comparte este articulo

Fai un mes aproximadamente volvimos a adentrarnos na sempre ilusionante tarefa de participar nun concurso de arquitectura. A verdade e que neste plantexamento vimos unha oportunidade de facer algo interesante, xa que o punto de partida era bo. A Comunidade de Montes de Santa Cristina de Cobres, propón a rehabilitación dunha antiga casa reitoral para darlle o uso de viveiro de empresas (no que xa temos certa experiencia co proxecto de Espacio Nido).

A continuación dixamosvos un resumo da nosa proposta que finalmente resultou ser a gañadora, polo que nuns meses pondrémonos mans á obra coa construción!

Ideas vertebradoras

                  Hai 4 ideas que vertebran o noso proxecto:

                 A              A proposta de usos

As bases do concurso falan dun viveiro de empresas con cafetería. Tendo en conta as características da edificación creemos que hai que propoñer un modelo de viveiro en espazos abertos, sen divisións, aproveitando os muros interiores da edificación para separar as zonas. O concepto sería próximo ós espazos de coworking  ou oficinas colaborativas, onde distintas empresas e autónomos comparten espazos para desenvolver as súas actividades profesionais. Isto fai que se comparta coñecemento, que se amplíen as redes de contacto profesional e que poidan crearse proxectos en común entre as diferentes empresas.

 

Estes centros precisan dunha sala de traballo equipada con mesas, cadeira e taquillas para gardar o material sensible segundo a Lei de protección de datos, dunha sala de reunións, dunha pequena cociña ou espazo para quentar a comida, un pequeno comedor, de aseos e a ser posible de salas para o descanso e de salas para falar por teléfono ou ter conferencias por skype sen molestar o resto.

A nosa proposta baséase en organizar as salas máis ruidosas e públicas na planta baixa isto é:

–        A pequena cafetería cunha barra na que poderán tanto ser atendidos veciños da parroquia como os traballadores que estean instalados no centro.

–        A sala de actividades para facer talleres, charlas, convites, bailes, conferencias, etc…

–        Os aseos

–        O cuarto de caldeiras

Na planta primeira propoñemos a instalación das salas de traballo organizadas  do seguinte xeito:

–        A sala de traballo permanente, equipada con mesas, cadeiras e taquillas

–        A sala de traballadores temporales pensada para persoas en mobilidade que precisen unha mesa de traballo por horas,días ou semanas.

–        A sala de reunións

No baixocuberta o que se accederá por unha escaleira de madeira reutilizando reclavas existentes na pedra da anterior hoxe desaparecida propoñemos os usos complementarios da planta de traballo:

A sala de relax e falar por teléfono está enriba da sala de cotraballo principal.

 

                  B               A cuberta e o baixo cuberta como elementos de categorización espacial e termorregulación

A cuberta e o baixo cuberta serán os elementos novos de “maior entidade” en calquera das propostas, polo tanto propoñemos que ademais das funcións habituais de protexer da chuvia e do frío teñan dúas características que os farán especiais.

2.1          A categorización espacial da planta primeira. Facemos a proposta de baixo cubertas de sección variable en función dos usos da planta inferior, o baixo cuberta poderá desaparecer para gañar altura na primeira planta ou poderá acoller usos complementarios a ésta.

2.2          A termorregulación. Os espazos baixo cuberta das edificacións tradicionais sempre desenvolveron esta pouco recoñecida función xa que as cubertas non estaban illadas. Nos propoñemos as dúas salas as que nos referimos no punto anterior (relax e teléfono) aí onde as salas da planta primeira son maiores e polo tanto protexémolas do frío.

                  C               A porta ó parque

A sala polivalente da planta baixa pide a gritos unha apertura cara o parque tanto para saír a tomar algo fora, como para estender as actividades ó exterior como para gañar luz nun espazo que é moi escuro por mor do tamaño dos ocos que o serven. Isto é un tema delicado nunha edificación catalogada ambientalmente polo que centramos boa parte dos esforzos do deseño en resolver axeitadamente esta apertura.

Facemos a proposta de agrandar unha das fiestras existentes e levala ata o chan para facela porta. Esta modificación no alzado podería ser moi agresiva si non se traballase a carpintería o suficiente. Deseñamos dúas follas, unha de vidro interior e unha de madeira exterior que terá o espesor  do muro actual (80cm.) Na folla exterior reproduciríamos o oco orixinal en vidro e o resto sería en madeira en listóns verticais tratada en autoclave. Có tempo esta madeira exterior irá tornando a gris e parecéndose en gran medida a tonalidade da pedra. Cando estea pechada buscará pasar desapercibida e manter a proporción preexistente nos ocos pero ó estar aberta será un referente na edificación. No interior do seu bárbaro ancho albergará servizo para a terraza de madeira que propoñemos no exterior. Deste xeito será posible prolongar os usos interiores dentro do parque sempre que a climatoloxía o permita.

A porta ó parque aberta. No exterior facemos a proposta dunha pequena tarima de madeira para poder prolongar os usos da sala de actividades. O tremendo espesor da porta permitiramos que albergue un pequeno mueble-almacén para servir a terraza.

D              A  luz atravesando o edificio

Xa explicamos antes que a entrada de luz na planta baixa é moi escasa porque ten unhas fiestras moi pequenas. Isto produce sensación de opresión e empequenecemento. Propoñemos que o espazo respire a través da entrada de luz dende a cuberta ata a planta baixa. O sistema que escollemos, que está resolto con exactitude na sección construtiva, é dispor de velux na vertente sureste da cuberta e deixar que a luz atravese a edificación a través da instalación duns vidros translúcidos no forxado intermedio.

Perspectivas da sala de traballo permanente do primeiro piso mirando cara as escaleiras, obsérvase ben a entrada de luz e a transversalidade do seu percorrido dende as velux da cuberta ata a planta baixa, e da sala de actividades da planta baixa mirando o lado contrario da vista anterior, a esquerda a porta ó parque, a dereita, no forxado intermedio, o vidro traslúcido que permite a entrada de luz dende a cuberta